Mijn naam is Andreas Uriot, geboren in 1954 te Amsterdam, in een gezin van zelfstandig ondernemers. Mijn vader was bloemist-hovenier en mijn moeder kwam uit een artistieke tekenaarsfamilie.

Zelf heb ik een opleiding gevolgd tot bloemsierkunstenaar en heb ik bij diverse grootheden uit het vak mogen leren. Hierdoor kon ik op jonge leeftijd mijn eerste winkel openen.

Mijn levensmotto is altijd geweest: “Zolang ik het leuk vind, ga ik ervoor!”

Na het ontmoeten van mijn vrouw – eveneens geschoold in de bloemsierkunst – groeide onze onderneming uit tot een bloemenspeciaalzaak die regelmatig in vakbladen verscheen. Uiteindelijk stuurden wij samen een team van 14 vaste medewerkers aan.

Het succes bracht echter steeds meer regelwerk met zich mee, waardoor de dagelijkse creativiteit naar de achtergrond verdween. Omdat ik alleen dingen doe die ik leuk vind, besloten wij terug te keren naar de kern: creëren.

Na enkele jaren ontwerpen voor het hoveniersbedrijf van mijn vader kwam ik in aanraking met een nieuwe uitdaging: kerstversieringen. Ik opende een jaarrond kerstwinkel in hartje Amsterdam, iets waar ik met veel plezier op terugkijk.

In die periode had ik meer vrije tijd en begon ik te schilderen. De steeds veranderende luchten, het water en de rietkragen rondom de Vinkeveense Plassen vormden een voortdurende bron van inspiratie.

Door de toenemende druk in de kerstbranche en de verantwoordelijkheid voor 12 medewerkers belandde ik uiteindelijk in een zware burn-out. Mijn plezier verdween, en dat betekent voor mij: stoppen.

Op advies van mijn arts zocht ik de zon op. Dat bracht mij naar Spanje, naar de provincie Alicante – en uiteindelijk naar het dorp Catral, waar wij ons in 2000 permanent vestigden.

Het vele harde werken eiste zijn tol: meerdere hartinfarcten en uiteindelijk een gecompliceerde openhartoperatie. Na een lange revalidatie begon de creatieve drang opnieuw te kriebelen en pakte ik het schilderen weer op.

Steeds vaker werd mij gevraagd of ik werk wilde verkopen of schilderijen in opdracht wilde maken. Lang heb ik dat afgehouden, uit angst opnieuw in een “moeten” terecht te komen. Maar met steun van mijn gezin is besloten mijn werk te vermarkten.

Ik schilder op mijn voorwaarden: alleen wat ik leuk vind, en alleen wanneer ik dat wil.

Uiteraard moeten er weer kosten worden gedekt en wil ook de fiscus zijn deel, maar ik houd vast aan mijn levensmotto en heb vertrouwen in mezelf en de mensen om mij heen.

Succes brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Daarom hoop ik ook nu weer iets te kunnen bijdragen. Neem gerust een kijkje bij de rubriek “study” op mijn site.

Met vriendelijke groet,
Andreas Uriot